Loopbaan
‘Het Snouck van Loosen ziekenhuis werd op 1 oktober 1975 gesloten. Ikzelf was al op 1 augustus 1975 in dienst getreden bij het St. Jans Gasthuis als waarnemend hoofd van de Economisch Administratieve Dienst (EAD). Ik werd direct gedetacheerd naar het Snouck van Loosen ziekenhuis om de beëindiging van de ziekenhuisactiviteiten en de afvloeiingsperikelen van het personeel te helpen afronden. De sluiting van het Snouck van Loosen ziekenhuis had een enorme impact, niet alleen op mij, maar op alle werknemers van dat kleinschalige ziekenhuis. Het was een zeer ingewikkelde tijd.’
‘De detacheringsperiode duurde tot 1 januari 1976. Toen begon ik op de administratieve afdeling van het Sint Jans Gasthuis. Een veel grotere afdeling dan ik gewend was. Daar kregen we de eerste echte computers en printers in huis. Wat een verandering! Samen met het Algemeen Streekziekenhuis West-Friesland bouwden we één patiëntenbestand, een eerste vorm van samenwerking tussen de twee ziekenhuizen, omdat iedereen wel inzag, dat fusie op kortere of langere termijn onafwendbaar was. Zonder enige ervaring werd ik gebombardeerd tot automatiseringscoördinator in het Sint Jans Gasthuis.’
‘In 1985 fuseerde het Sint Jans Gasthuis met het Streekziekenhuis tot het Westfriesgasthuis. In 1989 werd ik hoofd van de Economisch Administratieve Dienst (EAD). In 2007 ben ik met vervroegd pensioen gegaan.’
Loonzakjes
‘Begin jaren ’70 kreeg ik mijn eerste elektronische rekenmachine; een bakbeest dat slechts kon optellen, aftrekken, delen en vermenigvuldigen en dat voor een bedrag van ruim 2500 gulden, een voor die tijd enorm bedrag.’
‘De salarisadministratie werd met de hand gedaan, evenals de rest van de administratie. Wat een werk! Met een veredelde typemachine werd de boekhouding gedaan en de salarisstroken getypt. De salarissen werden toen nog contant uitbetaald. Elke laatste werkdag van de maand kwam het personeel naar de administratie om het loonzakje op te halen. Het vakantiegeld ging op afroep. De werknemer meldde wanneer de vakantie begon en op de afgesproken datum stond het zakje met het vakantiegeld klaar.’
‘Elke maand reed ik met de fiets naar de bank en haalde daar zo’n 75.000 gulden op. Met het geld in mijn fietstas reed ik even vrolijk weer terug naar het ziekenhuis. Toen duidelijk werd dat dit niet langer verantwoord was, werd besloten de salarissen per bank te betalen. Daar was lang niet iedereen gelukkig mee. Werknemers moesten nu een bankrekening aanvragen, iets wat in die tijd lang altijd niet gemeengoed was. Er moest veel weerstand worden overwonnen!’
Veranderingen
‘Veranderingen met grote gevolgen waren de verdergaande automatisering, invoering van de budgettering en invoering van het systeem van diagnose behandelcombinaties. Dieptepunten waren de al genoemde sluiting van het Snouck van Loosen ziekenhuis en de invoering van marktwerking in de gezondheidszorg met als resultaat ongebreidelde bureaucratie en onevenredig veel macht bij de zorgverzekeraars. Een politieke keuze, helaas.’
Trots
‘In 1989 ging het toenmalige hoofd van de EAD met vervroegd pensioen en ik kreeg de kans hem op te volgen. Rond de eeuwwisseling werden de afdelingen EAD en Medische Administratie samengevoegd. De nieuwe afdeling kreeg de naam Dienst Bedrijfseconomie en Zorgadministratie (DBZA). Mede door de samenvoeging van deze afdelingen hebben we bereikt dat we als eerste ziekenhuis in Nederland in staat waren diagnose-behandelcombinaties (DBC’s) vast te leggen en te factureren.’
‘Met veel plezier heb ik jaren leiding mogen geven aan een geweldige afdeling. Op 1 maart 2007 ging ik met vervroegd pensioen. Collega’s hebben een geweldig afscheidsfeest voor me georganiseerd, waar ik nog steeds met een goed gevoel op terug kijk. Het was een mooi tijd!’
En nu?
‘Na mijn pensionering heb ik nog 12 jaar als penningmeester/secretaris in het bestuur gezeten van de Westfriese Huisartsen Organisatie, de regionale huisartsenvereniging. Ik ben nu gevraagd penningmeester van de Vereniging van Eigenaren (VvE) te worden van het complex waar ik woon. Kortom: ik verveel me niet.’
In de Dijklander Zomerserie ‘Trots en trouw’ vertellen Dijklanders over hun carrière binnen het ziekenhuis. De gemene deler: ze gaan of zijn met pensioen. Hoe kijken zij terug op hun loopbaan binnen de zorg? Hoe hebben zij het werken in een ziekenhuis ervaren? In deze aflevering vertelt Hans Breed zijn verhaal. Hans startte in 1970 in het Snouck van Loosen ziekenhuis. Hij heeft door sluiting, fusie en nieuwbouw een aantal ziekenhuizen c.q. ziekenhuisorganisaties van nabij meegemaakt en werkte tot 2007 als hoofd van de Dienst Bedrijfseconomie en Zorgadministratie van het Westfriesgasthuis.