'Ik juich digitalisering toe, maar niet alles kan digitaal'

Patty

Patty Degeling werkt als IT’er in het ziekenhuis en werkt dagelijks met digitale innovaties. Als ze als patiënt in het ziekenhuis belandt, ervaart ze dat sommige toepassingen heel prettig werken. Dat hierdoor meer tijd overblijft voor persoonlijke aandacht is een groot voordeel. “Het is de persoon en niet de innovatie die jouw baby verzorgt.” 

Patty Degeling (37 jaar)
Applicatiebeheerder
Hoe lang werk je al in de zorg en/of in het Dijklander Ziekenhuis? 
“Ik werkte eerst bij Chipsoft, het grote IT-bedrijf achter HiX. In het Dijklander werk ik nu bijna 5 jaar.” 
Waarom ben je in de zorg gaan werken? 
“Mijn moeder en zus werken in de zorg, en ik heb gezondheidswetenschap gestudeerd. Zo ben ik de thuiszorg/verpleeghuiszorg ingerold. Eerst in de zorg, later meer planning en organisatie en toen de IT.” 

Van de thuiszorg naar de IT... 

“Met een moeder en een zus in de zorg lag het voor de hand dat ik ook voor deze richting zou kiezen. Ik heb gezondheidswetenschappen gestudeerd en had al snel mijn eerste baan in gevonden in de thuiszorg en verpleeghuiszorg. Later heb ik een switch gemaakt van directe patiëntenzorg naar ondersteunende functies. Ik heb vijf jaar bij Chipsoft gewerkt als consultant, het bedrijf dat softwareoplossingen ontwikkelt voor de zorg. Met die ervaring op zak ben ik in 2019 gestart als applicatiebeheerder in het Dijklander Ziekenhuis. Niet wetende dat ik daar een paar jaar later zelf patiënt zou worden.” 

...en via de fertiliteitskliniek naar verloskunde als patiënt 

“Vlak na mijn start in het Dijklander Ziekenhuis besloten mijn man en ik voor een tweede kindje te gaan, maar een zwangerschap bleef uit. Zo kwamen we bij het Centrum voor kinderwens in Purmerend terecht. Daar werken ze veel met e-consults, die ik nota bene zelf heb geïmplementeerd. Erg leuk om te ervaren hoe prettig dat werkt; je kunt als patiënt heel laagdrempelig een berichtje naar hen sturen. 

Na een simpele ingreep was ik al snel zwanger. Maar helaas liep deze zwangerschap niet goed af.  
En zo kwam ik opnieuw als patiënt in het Dijklander terecht. Op de echo was geen kloppend hartje te zien. Met medicijnen is toen een miskraam opgewekt. Hoewel dit erg verdrietig was, ben ik goed begeleid door de gynaecoloog.  

Toen ik opnieuw zwanger werd, ging het gelukkig wel goed. Omdat mijn eerste kindje met een keizersnede ter wereld is gekomen, moest ik voor deze bevalling opnieuw naar het ziekenhuis voor een geplande keizersnede. Ik was op dat moment helemaal niet bezig met het feit dat ik collega’s aan mijn bed had staan; ik was zo gefocust op de bevalling. Iedereen stelde zich heel professioneel op. Toen de anesthesioloog zich voorstelde, dacht ik: hé, met jou heb ik een project gedaan. Tijdens mijn hele ervaring als patiënt heb ik nooit het gevoel gehad anders behandeld te worden. En dat was ook goed.” 

Patty met baby

 

Persoonlijke aandacht

“Sinds mijn eigen ervaringen als patiënt, ben ik nog bewuster van het belang van menselijk contact. Vanuit mijn werk als IT’er ben ik natuurlijk heel erg bezig met digitalisering en innovatie, maar als patiënt wil je vooral persoonlijk contact en aandacht. Het is de persoon die je helpt naar de wc gaan, die je baby verzorgt. Ik juich digitalisering van harte toe, maar je moet niet alles digitaal willen doen. Zeker niet bij kwetsbare mensen. Die overtuiging neem ik nu weer mee in mijn werk.”  

baby

In de Dijklander Zomerserie ‘Aan beide kanten’ vertellen Dijklanders die beide kanten van de zorg kennen. Ze werkten al in de zorg en ineens werden ze zelf - of een dierbare van hen - patiënt. Of ze hebben zelf of met een dierbare ervaring als patiënt in de zorg wat motiveerde om in het ziekenhuis te gaan werken. Hoe nemen ze die persoonlijke ervaring mee in hun werk? En wat heeft het hen gebracht?