Jeanine Barends (33) werkt als IC-verpleegkundige op de Intensive care van locatie Hoorn. Ze werkt 32 uur per week, volgt daarnaast een bacheloropleiding en combineert haar werk met een gezin. Ze draait gemiddeld zes tot zeven nachtdiensten per maand. Meestal in blokken van drie of vier nachten. Op de IC is het nooit echt stil. Achter de deuren van de afdeling worden patiënten continu bewaakt en kan een rustige nacht ieder moment omslaan in een spoedsituatie. Voor Jeanine is juist die afwisseling de charme van het nachtwerk.
Rust én actie
"Een nachtdienst begint rustig met de overdracht. Daarna controleren we onze patiënten, de medicatie en bijvoorbeeld de beademingsapparatuur. Dat geeft overzicht. Maar je weet nooit hoe de rest van de nacht verloopt. Soms blijft het rustig, soms komt er ineens een acute opname binnen of worden we opgeroepen voor een spoedsituatie. Juist dat onvoorspelbare maakt het werk zo leuk. Geen nacht is hetzelfde. Overdag lopen er veel verschillende disciplines op de afdeling en zijn er overleggen. 's Nachts is dat anders. Dan werk je met een klein team en heb je veel zelfstandigheid. Dat past goed bij mij. Je schakelt snel, kent elkaar goed en hoeft vaak maar één blik te wisselen om te weten wat er nodig is."
Ook buiten de IC
"Wat veel collega's misschien niet weten, is dat we 's nachts ook deel uitmaken van het Spoedinterventieteam. Samen met een arts-assistent beoordelen we patiënten op andere afdelingen die plotseling achteruitgaan. Soms kunnen we advies geven, soms besluiten we dat iemand naar de Intensive care moet. Dat maakt het werk extra afwisselend en laat zien dat de IC ook buiten de afdeling een belangrijke rol heeft.
Natuurlijk maken we ook heftige situaties mee. Mijn eerste reanimatie tijdens een nachtdienst vergeet ik nooit meer. Zulke gebeurtenissen blijven je bij, zeker als een patiënt je aan iemand uit je eigen omgeving doet denken. Daarom is het belangrijk dat we daar samen over praten. Dat helpt om het een plek te geven."
Slim plannen
"Naast mijn werk volg ik een bacheloropleiding en heb ik een gezin van drie kinderen. Dat vraagt soms flink wat organisatie. Na een nachtdienst ga ik daarom eerst slapen. Andere dingen komen later. Door goed te plannen, blijft de combinatie voor mij goed vol te houden.
Gelukkig begrijpen we binnen het team ook heel goed hoe een nachtdienst kan voelen. Als iemand moe is, helpen we elkaar. Dat is vanzelfsprekend. Uiteindelijk doe je het samen."
Elke nacht anders
"Wat ik het mooiste vind, is dat je echt verschil kunt maken op momenten waarop patiënten het meest kwetsbaar zijn. Als iemand na een spannende periode opknapt of weer wakker wordt, geeft dat ontzettend veel voldoening.
De nachtdienst heeft me vooral geleerd hoe belangrijk een hecht team is. Met weinig mensen draag je samen een grote verantwoordelijkheid. Juist dat maakt het werk bijzonder. En iedere keer als ik weer een nachtdienst inga, weet ik dat er opnieuw iets kan gebeuren wat je niet kunt voorspellen. Dat houdt dit werk, ook na al die jaren, zo mooi."
In de Dijklander Zomerserie ‘Nachtwerkers’ vertellen Dijklanders over hoe het is om in de nacht te werken als de rest van Nederland slaapt. Want dan draait het Dijklander Ziekenhuis gewoon door. Wat gebeurt er eigenlijk in de nacht? Wat maakt de nacht zo bijzonder om te werken? En welke nachtdienst vergeten zij nooit meer? In deze aflevering vertelt Janine Barends, IC-verpleegkundige, over haar nachtelijke belevenissen in het ziekenhuis.