Ton Breed (59) werkt acht jaar als key operator Chemie en Urinelaboratorium in het Dijklander Ziekenhuis op locatie Hoorn. Daarvoor werkte hij dertig jaar op een klinisch chemisch laboratorium in Lelystad. Hoewel hij inmiddels geen nachtdiensten meer hoeft te draaien, kiest hij er bewust voor om dit te blijven doen.
De charme van de nacht
"Ik werk inmiddels achtendertig jaar op een klinisch chemisch laboratorium en de nachtdienst is altijd een onderdeel van mijn werk geweest. Vanaf mijn 57e hoef ik volgens de CAO geen nachtdiensten meer te draaien, maar ik doe het nog steeds graag. Ik herstel gelukkig snel en zit na een blok nachtdiensten zo weer in mijn normale ritme. Wat de nacht voor mij bijzonder maakt, is de sfeer in het ziekenhuis. Je werkt op het laboratorium met z'n tweeën en bent echt op elkaar aangewezen. Overdag is iedereen druk en spreek je veel collega's tussendoor. In de nacht heb je tijd voor een goed gesprek en leer je elkaar veel beter kennen.
Veel mensen weten niet dat een klinisch chemisch laboratorium dag en nacht open is. Toch draait ons werk 24 uur per dag door. We verwerken s ’nachts spoedonderzoeken voor onder andere de Spoedeisende Hulp, de Intensive care, Verloskunde, andere verpleegafdelingen en soms voor de huisartsenpost.”
Verantwoordelijkheid
"Geen enkele nachtdienst is hetzelfde. Soms verloopt een dienst rustig, maar het kan ook ineens heel druk worden. Dan komen veel spoedaanvragen tegelijk binnen of een patiënt na een ernstig ongeluk of een grote bloeding met spoed behandeld moet worden.. Met z'n tweeën zorg je ervoor dat alles doorgaat. Juist die gezamenlijke verantwoordelijkheid maakt het werk mooi.
Een nachtdienst die ik niet snel vergeet, begon eigenlijk heel rustig. Ik was achter een chemieautomaat stof aan het wegzuigen en stond op. Daarbij knalde ik met mijn hoofd keihard tegen een uitstekende drager van een toetsenbord. Eerst dacht ik dat het wel meeviel, totdat mijn collega zag dat ik een flinke hoofdwond had. Uiteindelijk kon ik zelf naar de Spoedeisende Hulp om de wond te laten lijmen. Achteraf kunnen we erom lachen, maar op dat moment schrok ik behoorlijk."
Rust als voorbereiding
"Tijdens een blok nachtdiensten houd ik mijn agenda bewust leeg. Ik eet vroeg, probeer vooraf een paar uur te slapen en maak geen afspraken. Dat werkt voor mij het beste. Sommige collega's gaan voor een nachtdienst nog sporten of naar een verjaardag, maar ik kies voor rust. Ook tijdens de nachtdienst blijf ik graag bezig. Als het rustig is, ga ik niet slapen. Ik maak apparatuur schoon, voer controles uit of bereid werkzaamheden voor de dagdienst voor. Zo blijf ik alert.
Na mijn dienst ga ik naar huis en slaap ik meestal direct. Dat ik snel weer terug ben in mijn normale ritme, is waarschijnlijk ook de reden dat ik na al die jaren nog steeds met plezier nachtdiensten draai. De combinatie van de rust in het ziekenhuis, de samenwerking met een collega en de verantwoordelijkheid om samen het laboratorium draaiende te houden, maakt iedere nachtdienst de moeite waard."
In de Dijklander Zomerserie ‘Nachtwerkers’ vertellen Dijklanders over hoe het is om in de nacht te werken als de rest van Nederland slaapt. Want dan draait het Dijklander Ziekenhuis gewoon door. Wat gebeurt er eigenlijk in de nacht? Wat maakt de nacht zo bijzonder om te werken? En welke nachtdienst vergeten zij nooit meer? In deze aflevering vertelt Ton Breed, key operator chemie en urinelaboratorium, over zijn nachtelijke belevenissen in het ziekenhuis.