“Ik begon mijn loopbaan in 2006 als medisch technicus in - toen nog - het Waterland Ziekenhuis. In het ziekenhuis is veel techniek: klimaatbeheersing, elektriciteit, gasleidingen et cetera worden verzorgd door de technische dienst. Medisch technici houden zich bezig met de medische apparatuur: van bloeddrukmeters tot MRI apparaten. We ondersteunen en adviseren bij de aanschaf van nieuwe apparaten, onderhouden de huidige apparatuur en lossen waar nodig storingen op.”
Maatschappelijk betrokken
“Voor ik bij het Dijklander Ziekenhuis begon, was ik actief in de automatisering van telecomdiensten. Dat werk is heel commercieel en ik wilde liever iets gaan doen bij een organisatie met een maatschappelijk doel. Toen ik een vacature voor medisch technicus in het Waterland Ziekenhuis zag, besloot ik te solliciteren.”
Kansen
“In het ziekenhuis zijn veel kansen om jezelf verder te ontwikkelen, maar je moet deze kansen wel pakken als je de kans krijgt. Zelf ben ik ongeveer vier jaar nadat ik startte in het ziekenhuis lid geworden van de ondernemingsraad. Dit is heel leerzaam. Voor de fusie was medische techniek in het Waterland Ziekenhuis onderdeel van de afdeling, Medische en Gebouwgebonden Techniek. In Hoorn zat medische techniek samen met ICT in de afdeling ICMT. Bij de fusie werd medische techniek over beide locaties heen een aparte afdeling en kwam er een vacature voor afdelingshoofd van deze nieuwe afdeling. Ik heb de sprong gewaagd en ben in 2017 afdelingshoofd geworden. Naast elektronica heb ik ook bedrijfskunde gestudeerd en dat komt bij deze functie goed van pas. Dankzij trainingen bij de ondernemingsraad weet ik veel over zaken rondom financiën in het ziekenhuis. Op een later moment heb ik nog intern het management development programma van HR gevolgd.”
Veranderingen
“In de 17 jaar dat ik in het ziekenhuis heb gewerkt, is wel een en ander veranderd. In het Waterland Ziekenhuis kende ik iedereen. Het was een soort dorpje op zich. Toen we fuseerden met het ziekenhuis in Hoorn was dat even wennen. Desondanks vond ik de fusie een uitermate goede zet. In de ondernemingsraad heb ik veel meekregen over de noodzaak om te fuseren. Ook is in de loop der tijd de regeldruk toegenomen. Er zijn steeds meer certificeringen nodig om te laten zien dat aan alles wordt voldaan. Ik snap het belang hiervan, maar het kost wel veel tijd.”
Nieuw avontuur
“Ik heb nooit de gedachte gehad om het Dijklander Ziekenhuis te verlaten en een andere baan te zoeken. In het voorjaar van 2022 vielen een aantal zaken mooi samen, waardoor bij mij de kans ontstond om met vervroegd pensioen te gaan en – nu ik nog vitaal ben – aan een heel nieuw avontuur te beginnen. Mijn partner en ik hebben een huis gekocht in Zweden en sinds november wonen wij hier. We genieten van een prachtig, groen, heuvelachtig uitzicht en zijn druk met onze moestuin, het renoveren van een tweede huis en het hakken van hout voor de winter. Daarnaast kun je hier prachtig wandelen en in de winter op de sneeuwscooter toeren. We ontvangen bezoek van familie en vrienden en genieten enorm. Ik ben twee keer terug in Nederland geweest en ben toen ook op bezoek geweest bij mijn oud-collega’s. Ik vond het leuk om iedereen weer te zien. Het werken mis ik niet, maar de reuring soms wel.”
Trots
“Als ik terugkijk op mijn loopbaan bij het Dijklander Ziekenhuis ben ik trots dat ik vanuit de ondernemingsraad heb kunnen meewerken aan de fusie. En dat ik vijf jaar leidinggevende ben geweest van een hele mooie afdeling. Ik heb alles met een goed gevoel overgedragen aan mijn opvolger. Zoals ik al zei: alles viel mooi samen.”
In de Dijklander Zomerserie ‘Trots en trouw’ vertellen Dijklanders over hun carrière binnen het ziekenhuis. De gemene deler: ze gaan of zijn met pensioen. Hoe kijken zij terug op hun loopbaan binnen de zorg? Hoe hebben zij het werken in een ziekenhuis ervaren? In deze aflevering vertelt Bert van den Bergh zijn verhaal. Bert startte in 2006 in het Waterland Ziekenhuis en werkte als hoofd medische techniek tot hij in november 2022 met vervroegd pensioen ging